Ito ang kalesa ni Barbie na kinahuhumalingan ngayon ng aking anak. Ito ang bago nyang laruan na natanggap nya dahil sa kanyang pagiging mabuting bata noon araw ng mga puso mula sa aming mag-asawa. Ngunit dahil sa hindi sya mahilig sa Barbie, nakakatuwang tingnan na ang pinapasakay nya dito ay ang kanyang mga laruang hayop – mga dinosaur, pony, leon, elepante at kung ano ano pa.

Ito ang kayumangging kahon na natanggap ko nung aking ika-25 na kaarawan. Ito ang una at marahil ay huli na rin na makakatanggap ako ng ganitong kayumangging kahon. Ito ay sorpresa sa akin ng aking pinakamamahal na kabiyak at kahit na alam niyang hindi ako mahilig sa ganitong tatak dahil ako isang napaka praktikal na tao, pinili parin nyang ibigay ito sa akin.

Natuwa ako sa regalong ito, pero mas natuwa ako dahil mas pinaramdam nya sa akin ang aking importansya sa kanya, na kahit gaano kamahal ay buong puso nyang ibibay sa akin. Hindi na ako naghahangad ng ganito kamahal na regalo sa mga susunod ko pang kaarawan, ang mas mahalaga ay ang maiparamdam nya sa akin, at gayun din ako sa kanya, na mahal man o walang katumbas na halaga ay importante kame sa isa’t isa.

Hindi pa ako nakakapamasyal sa mga lumahok nung nakaraang linggo ay eto nanaman at araw na para sa Litratong Pinoy. Isasabay ko na lamang ang pag iikot ko ngayong linggong ito.

Ito ay kuha ko noong nakaraang tag-lagas nung kame ay papunta sa Wales. Habang umaandar ang sasakyan ay sinubukan kong kuhanan ang magandang ulap na bughaw at ang bahagi ng simbahan.